Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2008

γιατί δεν ανθίζει η σκακιέρα στην ελλάδα άραγε ;

Το να κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου αυτό που όλοι οι σοφοί έλληνες λένε (και μαζί με αυτούς ΜΜΕ και δημοσκόποι σαν σημαιοφόροι και παραστάτες ) και υποστηρίζουν σήμερα ότι δηλαδή τον ανεβάζει να είναι ήπιος και ήρεμος στον δημόσιο λόγο του δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο μια και αυτό είναι ο πραγματικός χαρακτήρας του ! Στην περίπτωση του μάλιστα φτάσαμε νε ζυγίζουμε στο παλάτζο πόσους θα κερδίσουμε αν μιλάει ήρεμα και πόσους θα χάσουμε αν γαυγίζει και βροντά τη μπουνιά στο τραπέζι ;

το δύσκολο και δυστυχώς ακατόρθωτο για όλους αυτούς ήταν να υποστήριζαν με απόλυτη σιγουριά ότι οι φωνές ο τσαμπουκάς και οι Περον-ομπαλκονομαγκιές που έβλεπαν και συμβούλευαν σαν μόνη διέξοδο προς τα μπρος ΔΕΝ αρκούν όταν δεν έχεις καθαρίσει το σπίτι σου ΔΕΝ έχεις δημιουργήσει ταπεινά και μεθοδικά ένα πρόγραμμα που μπορεί να σε ξαναφέρει πάλι ψηλά στην υπόληψη και τελικά στην συμπάθεια του τραυματισμένου και απατημένου απο σένα (και μένα) λαού αφού βλέπει πως κάτι άλλαξε επιτέλους και μπορεί όχι να έρθει η Άνοιξη τέλος πάντων αλλά να φύγει ο χειμώνας.

τι μου θυμίζει , τι μου θυμίζει αυτό ;

Είναι η ίδια τακτική που εφάρμοσαν όλοι οι πλούσιοι μεγαλοιδιοκτήτες των ΠΑΕ όταν οι ψωρομάδες τους χωρίς μακροπνοη δουλειά και φυτώρια αγοράζουν απο το εξωτερικό φτηνιάρικους παίκτες '"ληγμένα προϊόντα" που έρχονται μετα βαϊων και κλάδων συγκεντρώνοντας επιτηδευτά πενήντα πληρωμένες κάμερες πανω τους στο αεροδρόμιο για να δημιουργήσουν τεράστιες φιλοδοξίες και να πουλήσουν εισιτηρια και ....αέρα κοπανιστό .
¨Οταν φυσικά οι κακόμοιροι προπονητές αποτυγχάνουν να δημιουργήσουν σύνολο και ουσία σε 2-3 βδομάδες από αυτά τα μπάζα εκπαραθυρώνονται με συνοπτικές διαδικασίες μια και τάχα μου αυτοί είναι η αιτία που η ομάδα δεν παίζει μπάλα.

Σε εκείνες τις δύσκολες στιγμές λοιπόν η ομάδα σύμφωνα πάντα κατά τους ειδήμονες χρειάζεται έναν έλληνα γνώστη των καταστάσεων της μεθόδου "γιούργια" ή "πάνω τους και τους φάγαμε" και όχι έναν ξένο άσχετο με την μπάλα αλλά και την ράτσα μας που θέλει 11 σολιστες και όχι μια ορχήστα των 11

Βέβαια μην νομίζεται πως η μέθοδος αυτή δεν αποδίδει που και πού ... Θέλει και ρωμιοσύνη, χρειάζεται και μπολικη τρέλλα και αμα κάτσει έκατσε... Μια ζαριά είναι αυτή.
Ακόμα και στην Αλβανία αέρα φωνάζαμε χωρίς όπλα με γυμνά χέρια και τους πήραμε στο κατόπι.

Έναν πρωταθλητή στο τάβλι λοιπόν και όχι έναν που παίζει σκάκι.

¨Οπως δηλαδή τόσα ωραία τραγουδούσε του στίχους του Κώστα Βίρβου ο σερ Μπιθ
"ρίξε μια ζαριά καλή και για μένα βρες ζωή"

Δεν υπάρχει πιό εύστοχη πινελιά για την πιάτσα μας !

¨οπου και να ακούσω όπου και να διαβάσω η πολιτική ζωή μας μοιάζει με μπαρμπουτιέρα
Είτε αριστερά είτε δεξιά...

"Τρεις ζαριές για τον Καραμανλή" γράφει (εύστοχα) στην Ελευθεροτυπία ο δημοσιογράφος Δ. Τσιόδρας
Δηλαδή ανασχηματισμό, ανακωχή στο εσωτερικό και εκλογές.
Ποντάρετε λοιπόν όλοι και η μπιλια γυρνά...

Δεν υπάρχουν σχόλια: